Układ a linea

Układ a linea  jest starszym ze stosowanych w praktyce biurowej. Wywodzi się on z techniki maszyny do pisania i został opracowany pod potrzeby i możliwości tworzenia dokumentów na nich. Jego wszystkie elementy są dostosowane do możliwości maszyn do pisania i w dobie komputerowych edytorów tekstu układ ten powinien powoli być usuwany z praktyki biurowej. Jego stosowanie może świadczyć o zapóźnieniu technicznym firmy (brak sprzętu komputerowego) lub o niskich kwalifikacjach zawodowych zatrudnionej kadry (nieumiejętność wykorzystywania nowoczesnych środków edycji tekstu – niska kultura zawodowa).

Układ a linea  charakteryzuje się następującymi cechami:

• tekst jest wyrównywany tylko do lewego marginesu,

• odstęp między wierszami w akapicie wynosi 1,5 wiersza,

• nie ma dodatkowego odstępu po akapicie,

• wcięcie pierwszego wiersza akapitu wynosi od 1 do 1,5 cm,

• tytuły rozdziałów, podrozdziałów i akapitów są wyśrodkowane w stosunku do marginesów strony.

W układzie a linea  stosujemy czcionkę o stałej szerokości (tak jak miało to miejsce w maszynach do pisania). W komputerowych edytorach tekstu jest ona reprezentowana przez czcionkę

Przykład pisma w układzie a linea:

Jak zmniejszyć ryzyko zakażenia wirusem?

Nie ma właściwie skutecznego sposobu zabezpieczenia komputera przed zarażeniem go wirusem. Zwłaszcza kiedy korzystamy z sieci komputerowej. Można zmniejszyć ryzyko zarażenia komputera wirusem.

Sposoby są następujące:

1. Powinno się nadać wszystkim programom wykonywalnym atrybut „READ ONLY”, wiele wirusów nie potrafi zarazić tak zabezpieczonych programów.

2. Należy usunąć zbiór command.com z głównego katalogu i umieścić go w podkatalogu zawierającego polecenia zewnętrzne DOS’u

Układ blokowy pisma

Układ blokowy  wywodzi się z techniki drukarskiej i początkowo był stosowany przy druku książek oraz gazet. Charakteryzuje go znacznie większa elegancja stylu dokumentu, większa przejrzystość mimo iż wiersze są bardziej skupione niż to ma miejsce przy układzie a linea.

Od czasu kiedy do edycji dokumentów stosuje się komputer układ ten coraz częściej jest stosowany w korespondencji biurowej. W chwili obecnej w zasadzie jest to styl obowiązujący dla komputerowych edytorów tekstu. Jego stosowanie świadczy o wysokim profesjonaliźmie pracownika i dobrym opanowaniu warsztatu edytorskiego. W tym układzie tworzy się nie tylko listy ale także biuletyny, ulotki i inne wydawnictwa przygotowywane w ramach DTP.

Układ blokowy  charakteryzuje się następującymi cechami:

• tekst jest wyrównywany do lewego i prawego marginesu (justowany),
• odstęp między wierszami w akapicie jest pojedynczy,
• po akapicie stosuje się dodatkowy odstęp wielkości połowy wysokości używanej czcionki,
• nie ma wcięć pierwszego wiersza akapitu,
• wszystkie tytuły są pisane od lewego marginesu, z zastosowaniem zasad jak dla akapitu

W układzie blokowym  stosuje się czcionki o zmiennej szerokości i odstępach między nimi (kernicie) dostosowanym do nich. Najbardziej charakterystyczną czcionką jest Times New Roman – krój opracowany dla gazety Times.

Przykład pisma w układzie blokowym:

Jak zmniejszyć ryzyko zakażenia wirusem?

Nie ma właściwie skutecznego sposobu zabezpieczenia komputera przed zarażeniem go wirusem. Zwłaszcza kiedy korzystamy z sieci komputerowej. Można zmniejszyć ryzyko zarażenia komputera wirusem.

Sposoby są następujące:

1. Powinno się nadać wszystkim programom wykonywalnym atrybut „READ ONLY”, wiele wirusów nie potrafi zarazić tak zabezpieczonych programów.

2. Należy usunąć zbiór command.com z głównego katalogu i umieścić go w podkatalogu zawierającego polecenia zewnętrzne DOS’u.

Na zakończenie

Niedozwolone i świadczące o niskiej kulturze zawodowej jest mieszanie układów pisma. Spotykam się z pismami, w których tekst jest wyrównany do lewego i prawego marginesu, za to pierwszy wiersz akapitu ma wcięcie i tytuły są wyśrodkowane. Niestety tak przygotowane teksty często zdarza mi się spotykać także w podręcznikach z ćwiczeniami do edytorów tekstów, nie najlepiej to świadczy o ich autorach.

Osobnym problemem są wszelkiego rodzaju prace dyplomowe. Tu stosowane układy pisma właściwie zależne są od upodobań promotorów. Dobrze by było gdyby ktoś wreszcie zajął się tym problemem i ujednolicił sposób tworzenia tych dokumentów. Wydaje się, że podstawą powinien być układ blokowy z możliwością stosowania większych krojów czcionek dla wyróżnienia tytułów części pracy.